68. Wiersze wyróżnione

Dziś część druga duchowej strawy dla wierszożerców. Tym razem są to wiersze, które w Konkursie Poetyckim „Na Początku Było Słowo” zdobyli wyróżnienia.

Weronika Hyjek z Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Wadowicach Górnych

Co wtedy

Kiedy już słońce pęknie na pół

i będzie udawało Ziemię

a kiedy Księżyc szepnie Ci,

że nie daje sobie rady

z życiem

Co wtedy mam zrobić?

Kiedy Ziemia stanie się wielkim Oceanem

i będzie wysychać co dzień do dna

kwiaty ze wstydem zanucą

że już nie pachną

Co wtedy mam zrobić?

Kiedy Góry zrzucą z siebie swój płaszcz

i zawstydzą się nagością

a ptaki umrą z nadmiaru prawdy

o ludzkim świecie

śmiertelnych

i będzie mi tak, jak jeszcze nigdy nie było

i poczuję coś, co nie jest uczuciem

Co wtedy mam zrobić?

Już wiem...

Obudźcie mnie...

Karol Janiga z I LO w Jarosławiu

Geneza

Na początku było Słowo

I choć samo nie miało początku ni końca,

To początkiem, końcem i przestrogą

Stało się dla gwiazd, planet i dla Słońca.

Później wokół zaistniał chaos,

Mrok nieprzenikniony jak cienie,

Z czasów gdy upadłe anioły

Zrzucone zostały na Ziemię.

Więc istniejąc wzajem – się spierało

O kolej wszystkich rzeczy,

Raz na prowadzeniu był chaos,

Razem innym – Słowem ktoś to zniweczył.

Duet przeciwieństw stawia pytania nowe;

Trudno zrozumieć tajemnicę ich istnienia wzajemną.

Czy chaos mógł powstać igrając ze Słowem?

Skoro istnieje światło, to czemu istnieje ciemność?

Tak oto odwieczna walka do dzisiaj się toczy,

Mrok z blaskiem wciąż na nowo się przeplata,

A ty, któremu z nich spojrzysz w oczy?

A ty, po której staniesz stronie świata?

Alicja Mierzejewska z Gimnazjum Sióstr Prezentek w Rzeszowie

do herbaty kilka słów

Nie mówiłam Ci.

Po co te nerwy, kochanie.

Usiądź i porozmawiamy.

Zaparzę herbaty,

opowiem Ci,

jak źle dziś rano się czułam,

a większość nocy

tęskniłam za ciepłem

Twoich warg.

Nie chcę wspominać łez,

po prostu pozwól mi Cię dotknąć.

Zostańmy razem

całą wieczność.

Tak tu miło.

Jeszcze nie wystygła herbata

więc czemu wychodzisz?

Bogusława Nizioł z Zespołu Szkół nr 2 w Rzeszowie

Kiedyś to było

Kiedyś to było

przy robocie ,,Szczęść Boże!”

Teraz

,,Dzień dobry” jak się przemoże

Kiedyś to było

Bochen chleba niczym zbawienie

Teraz

Na gluten mają uczulenie

Kiedyś to było

Mleko od kozy

Teraz

Nie tolerują laktozy

Kiedyś to było

Pała, zimna woda

Teraz

Policja i droga sądowa

Kiedyś to było

Janusz, Grażynka

Teraz

Brajanek wołają synka

Kiedyś to było

Co śmieszne He He

Teraz

Na śmieszne mówią XD

Kiedyś to było

Dużo żołnierzy

Teraz

Raperzy i youtuberzy

Kiedyś to było

Przyjaźnie i chęci

Teraz

Telefonami wszyscy zajęci

Kiedyś to było

Sąsiad pomaga

Teraz

Sąsiad przeklina sąsiada

Kiedyś to było

Matura to bzdura

Teraz

Bez tego przyszłość jest bura.

Czasy szybko się zmieniają

Ludzie nowości ciągle szukają

Człowiek z postępem raczej nie czeka

Kiedy mu życie przez palce ucieka

Różnią od siebie się pokolenia

Inny priorytet i sposób myślenia

Nawet jak będziesz jadł dużo migdałów

Starość każdego dogoni pomału

Będziesz patrzył co młodzież wyprawia

Jak ciebie w tyle z techniką zostawia

Wtedy wspomnisz jak wcześniej się żyło

No i pomyślisz… KIEDYŚ TO BYŁO.

Natalia Olszewska z Zespołu Szkół nr 2 w Rzeszowie

***

jestem tonącym okrętem

zagubionym na wzburzonym

morzu odmętów niepewności

obijam się o fale jak głupiec

tracę kolejne oddechy kiedy

moje płuca zalewa słony smak

nieufności dla dnia kolejnego

tonę w tej wichurze

jednym okiem patrzę na

ciemne niebo krzyczące

ratuj mnie ratuj człowieku!

gwiazdy płaczą nad moim losem

chciałbym je pocieszyć

dać trochę ciepła i blasku

oddam im wszystko

byleby były szczęśliwe

i nie opuszczały nieba

spadając w toń morską

gasnąć

znalazłem pod łóżkiem

dwie butelki gorzkiej wódki

upiłem się nieświadomością

przepłukałem organizm ogniem

palącym oddech

zapomniałem na chwilę

nabrałem odwagi

rzuciłem się w morze

a teraz unoszę się na

wzburzonych falach

ostatkiem sił patrzę

na niebo pełne gwiazd

nie chcę żeby kiedykolwiek

poszły w moje ślady

spadły z nieba w morze

zgasły

Kończą mi się oddechy...

Anita Ryś z Zespołu Szkół nr 2 w Rzeszowie

O Rachunkowości!

Jesteś dla mnie sznurem do powieszenia

Tabletką, którą przedawkuję

Próżnią, gdzie nie ma czym oddychać

Pistoletem przy głowie z naciśniętym spustem

Światłem czerwonym, na którym przechodzę

Łyżeczką w herbacie, która wybija oczy

Wypastowaną podłogą, po której się ślizgam

Rozwiązaną sznurówką, o którą się potykam

Tak bardzo Cię nie rozumiem

Tak bardzo mnie zabijasz

Urszula Szczepanek z Zespołu Szkół nr 2 w Rzeszowie

Pasożyt

Pożerasz mnie od środka

Powoli, starannie, małymi kęskami

Zabierasz radość, przyjaciół, rodzinę

Pozwalasz mi myśleć, że wygrałam

po to by z potrojoną siłą wrócić

wybijasz we mnie swoje szpony

Cieszy Cię mój ból i cierpienie

Dlaczego mnie nie zabijesz?

Już wiem

Beze mnie nie mogłabyś istnieć

67. Na Początku Było Słowo...

Zapraszamy do zapoznania się z wierszami laureatów Konkursu Poetyckiego „Na Początku Było Słowo”. Bogactwo tematyki, różnorodność form i siła wyrazu młodych, utalentowanych twórców prowadzi nas w krainę poezji, w której mieści się cały świat.

Dziś pierwsza porcja duchowej strawy – utwory zdobywców trzech pierwszych miejsc.

I miejsce: Dominik Dudek z II LO w Jaśle

Wyjście człowieka z niewoli

Wielkie niebiosa łagodnym okiem spójrzcie,

Anielskim skrzydłem otoczcie człowiecze plemię,

Nienawiści pogardę z człowieka wypalcie

Czy nie widzicie jak ciężkie ziemskie brzemię:

Boskie stworzenia w wiecznej pogrążone trwodze,

Krew siarczysta – trucizna, bije w miejsce żywej wody zdroju,

Gady – plugastwa przebrzydłe, mnożą się na ludzkiej drodze,

Komary i muchy zabrały ostatnie tchnienie powietrza spokoju,

Bydło najokazalsze wymiera w męczarniach, choć zdrowe,

Wrzody – ohydztwa przebrzydłe wyrastają w miejsce kończyny,

Szarańcza zabrawszy światło, wdziera się od ust odbierając mowę,

Wiatr ciemności zakrywa dzień niszcząc świata oględziny

Ostatnie umarło to, co pierwsze opuściło matczyne łona,

Rządy potomkom ciemności i nędzy zostały przekazane,

I kiedy na nas – ludzi spadają Kainowe znamiona,

Umrze każdy pierworodny, ale zmartwychwstanie…

II miejsce: Filip Lubera z LO w Kolbuszowej

Pochwała artysty

Nie zna świata tego mądrości ten, kto sam się lubi.

Nie zna on radości.

tylko Prometeusza życiem osiągnie wolność - spokój duszy tylko cierpieniem katuszy.

Nie zazna uciechy ten, kto nie odda się w całości, serca nie wyrwie sam sobie z miłości do ludu tego...

soli ziemi.

Zginie - przepadnie ten, kto w serca rozpaczy swego na dnie nie znajdzie cząstki boskiej –

iskry nadziei

i nie wykorzysta jej przeciw dziejowej zawiei.

Gloria tym, co duchy swe wielkie składają na ołtarzu Ojczyzny,

nie tym, co dają krew głupią, rany i blizny.

Gloria tym, co dają serce i rozum, by ratować ludy wykorzenione,

bo bez nich nie ma nadziei, dziedzictwo stracone.

III miejsce: Szymon Urbanek ze Szkoły Podstawowej nr 2 w Sędziszowie Małopolskim

Pytasz mnie

Pytasz mnie, co widzę w poezji;

Odpowiem, że dostrzegam w niej słowa

Nazbyt odważne, by je wypowiedzieć

I zdania tak podniosłe, iż grzechem jest

Zapisywać je prozą.

Widzę również sentencje zbyt smutne, by wyrwały się przez gardło ściśnięte

Rozpaczą oraz wstydem odejmującym mowę.

Jest także w poezji brzemię wolności

I serca burzące ściany konwencji;

Serca ludzi, których myśli zostały

Utrwalone na wieki w zwojach kruchego

Papieru.

Lecz przede wszystkim w poezji widzę piękno,

Które wynika nie z treści samej,

A z jej postaci wzlatującej ponad podziały

I wszelkie ludzkie zasady.

66. Finał Konkursu Poetyckiego „Na Początku Było Słowo”

Dziś w naszej szkole miał miejsce finał Konkursu Poetyckiego „Na Początku Było Słowo”.

Konkurs ten jest bardzo młody, bo w tym roku odbył się po raz pierwszy, jednak spotkał się z bardzo szerokim odzewem. W poetyckie szranki stanęło aż 57 uczestników z województwa podkarpackiego. To nas, nauczycieli, cieszy, ponieważ pokazuje, że – wbrew obiegowym opiniom – młodzież jest bardzo wrażliwa i bogata duchowo. Najmłodsza uczestniczka chodzi do klasy VII, najstarsza to w tej chwili absolwentka technikum, która w momencie wzięcia udziału w konkursie była jeszcze uczennicą IV klasy, a dziś zdaje ostatni egzamin maturalny (życzymy powodzenia!) Najmłodsza spośród laureatów jest Weronika Hyjek, zdobywczyni wyróżnienia, która uczęszcza do klasy VIII.

Ze względu na ogromny potencjał, jaki tkwi w młodzieży oraz na chęć i na siłę ekspresji, z którą młodzi ludzie uzewnętrzniają swoje przeżycia, z chęcią będziemy kontynuować zmagania z poezją w kolejnych latach. Honorowy patronat nad konkursem objął Prezydent Miasta Rzeszowa, pan Tadeusz Ferenc.

Aby ocena jury była obiektywna, uczestnikom Konkursu zostały nadane numery startowe w kolejności zgłaszania się. Ocenie zostały poddane wydruki wierszy bez imion i nazwisk, opatrzone jedynie numerami. Trzeba przyznać, że wysoki poziom i dojrzałość wielu prac były dla nas dużym zaskoczeniem.

Droga Młodzieży,

jedna z osób, które nadesłały swoje wiersze, napisała, nawiązując do tytułu konkursu:

„Na początku było słowo

Potem do słowa doszło słowo

Od słowa do słowa

Powstała nowa mowa.”

Myślę, że ten czterowiersz oddaje ideę poezji, której tworzywem są słowo i pierwiastek duchowy. Pisanie wiersza to proces tworzenia, taki, jaki przedstawia biblijna Księga Rodzaju, z której zostało zaczerpnięte konkursowe motto. Gratuluję Wam umiejętności, wrażliwości i tego, że realizujecie się w tak twórczy sposób. Gratuluję także Waszym nauczycielom – tego, że mogą pracować z tak zdolnymi uczniami.

Dziękujemy pani dyrektor Stanisławie Peperze za życzliwe wsparcie działań związanych z konkursem. Podziękowania należą się również fundatorom nagród: Wydawnictwu Media Rodzina, Wydawnictwu Albatros, Multikinu, Wydziałowi Promocji Miasta Rzeszowa oraz Radzie Rodziców przy Zespole Szkół nr 2 w Rzeszowie.

Gratulujemy wszystkim, którzy znaleźli się w gronie laureatów, dziękujemy za czas spędzony z nami i zapraszamy do udziału w II edycji Konkursu w przyszłym roku szkolnym.

65. Zaproszenie na rozdanie nagród

Serdecznie zapraszamy Laureatów Konkursu Poetyckiego "Na Początku Było Słowo" na rozdanie nagród i dyplomów. Spotkanie odbędzie się w bibliotece Zespołu Szkół nr 2 w Rzeszowie w środę 22 maja 2019 r. o godzinie 11.00.

64. Komunikat dla laureatów Konkursu Poetyckiego "Na Początku Było Słowo"

Komitet Organizacyjny Konkursu Poetyckiego Na Początku Było Słowo informuje, że termin rozdania nagród laureatom zostaje przesunięty. O nowym terminie poinformujemy niezwłocznie po jego ustaleniu. Za zaistniałe niedogodności przepraszamy.

63. Rozstrzygnięcie konkursu „Na Początku Było Słowo”

Dnia 3 kwietnia 2019 r. jury dokonało rozstrzygnięcia Konkursu Poetyckiego „Na Początku Było Słowo”. W celu zachowania obiektywizmu nadesłane utwory oceniane były jako anonimowe – uczestnikom nadano numery startowe według kolejności zgłoszeń.

LAUREACI:

I miejsce – Dominik Dudek (II Liceum Ogólnokształcące im. ppłk Józefa Modrzejewskiego w Jaśle) za wiersz „Wyjście człowieka z niewoli”

II miejsce – Filip Lubera (Liceum Ogólnokształcące im. Janka Bytnara w Kolbuszowej) za wiersz „Pochwała artysty”

III miejsce – Szymon Urbanek (Szkoła Podstawowa nr 2 im. Władysława Węglowskiego w Sędziszowie Małopolskim) za wiersz „Pytasz mnie”

RÓWNORZĘDNE WYRÓŻNIENIA:

Weronika Hyjek (Zespół Szkolno-Przedszkolny w Wadowicach Górnych) za wiersz „Co wtedy”

Karol Janiga (I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Jarosławiu) za wiersz „Geneza”

Natalia Olszewska (Zespół Szkół nr 2 im. Tadeusza Rejtana w Rzeszowie) za wiersz „***” [jestem tonącym okrętem]

Anita Ryś (Zespół Szkół nr 2 im. Tadeusza Rejtana w Rzeszowie) za wiersz „O Rachunkowości!”

Urszula Szczepanek (Zespół Szkół im. Tadeusza Rejtana w Rzeszowie) za wiersz „Pasożyt”

Alicja Mierzejewska (Gimnazjum im. Jana Pawła II Sióstr Prezentek w Rzeszowie) za wiersz „do herbaty kilka słów”

Bogusława Nizioł (Zespół Szkół nr 2 im. Tadeusza Rejtana w Rzeszowie) za wiersz „Kiedyś to było”

Zwycięzcom serdecznie gratulujemy i zapraszamy laureatów oraz uczestników wyróżnionych wraz z nauczycielami-opiekunami na rozdanie nagród i dyplomów, które odbędzie się 24 kwietnia 2019 r. w Zespole Szkół nr 2 im. Tadeusza Rejtana w Rzeszowie o godzinie 12.00.

Prosimy o dostarczenie w dniu rozdania nagród papierowych wersji dokumentów przesłanych na konkurs w formie elektronicznej.

62. Światowy Dzień Poezji

21 marca obchodzimy Światowy Dzień Poezji. Jest to święto ustanowione w 1999 r. przez UNESCO, główne uroczystości odbywają się w Paryżu. Celem tego dnia jest promocja czytania, pisania i nauczania poezji na całym świecie. Na pytanie o to, czym jest poezja, trudno odpowiedzieć. Oto, jak definiują ją znani twórcy:

Julia Hartwig – poetka, eseistka i tłumaczka literatury pięknej:

„Podobnie, jak poetą jest nie każdy – nie każdy, kto pisze wiersze – również moje wyobrażenie o poezji nie dotyczy jedynie utworów mających formę poetycką. Poezja ma wymiar szerszy i jej tchnienie pojawia się również w innych dziedzinach, które mają charakter literacki. Myślę na przykład o takim twórcy, jak Fellini, którego uznać można za poetę kina. Odpowiedź na pytanie o istotę poezji jest mi nieznana. Rodzi się ona z pewnością z pewnej szczególnej wrażliwości i z potrzeby wyrażenia w sposób nowy, a więc własny, naszego stosunku do świata i do nas samych w formie wiersza, to jest w formie, która za wiersz może być przez czytelnika uznana.”

Anna Piwkowska – poetka i eseistka:

„Poezja jest oczywiście tajemnicą i jak każdą tajemnicę próbujemy ją zgłębić. To rodzaj żywiołowej mowy, transu i modlitwy jednocześnie. To także język, który, jak mówił Josif Brodski, „wie lepiej”. Mnie osobiście przekonuje ten pomysł, że poeta jest tylko medium, które wsłuchuje się w ten przekaz języka, nie wiedząc dokąd go zaprowadzi pierwszy wers wiersza, natrętne słowo, fraza, która nie chce się od człowieka odczepić. Ale całe to szaleństwo musi być pod kontrolą intelektu. Można tutaj dawać różne definicje. Zarówno metafizyczne: „Ktoś – z dużej litery – dyktuje wiersz” (Anna Achmatowa), albo całkowicie praktyczne: poezja to współczesny język, którym opisujemy współczesny świat (posługując się zarówno nastrojem, jak i rozumem), świat zewnętrzny i wewnętrzny – oba równie zagadkowe. Poezja to także trudny wybór. Bo pisać wiersze to trochę tak jak malować na porcelanie.”

Adam Zagajewski – poeta, prozaik, eseista:

„Poezja jest czymś niedefiniowalnym, im dłużej myślę o jej definicji, tym bardziej się komplikuje. Najlepiej określi poezję wskazanie jej różnych aspektów. Po pierwsze jest w niej coś poznawczego, bo otwiera się na świat zewnętrzny i na świat wewnętrzny autora. Jednak poezja tak naprawdę rozpina się pomiędzy próbą poznania i niemożnością poznania. Na dodatek, oprócz próby i chęci poznania potrzebny, jest jeszcze aspekt ekstatyczny zwany natchnieniem. Te aspekty tworzą funkcje poezji: ekstatyczną, czyli dionizyjską (poezja wzbogaca nasze życie wewnętrzne) oraz sprawozdawczą, co tyczy się poznania danej epoki, ludzi, myśli. Wszystko zależy od czasów, w których poeta tworzy. W komunizmie od poetów oczekiwano sprawiedliwego osądu świata, wtedy poezja nie mogła poprzestać na funkcji ekstatycznej i zgodnie z oczekiwaniami czytelnika musiała przyjąć funkcje etyczną. W lepszych czasach funkcja etyczna staje się mniej ważna. Wtedy poeta ma dostarczać dreszczy metaforycznych, które Witkacy nazywał „Momentami metafizycznymi”. Bo poeta przede wszystkim jest artystą. Poeta w pewnym sensie wszystko wymyśla. W sztuce nie ma pytania „czy tak naprawdę jest”, bo „naprawdę” w sztuce nie może być zmierzone. Poezja to kondensacja widzenia i języka, prawda zagęszczona, ukryta. Poeta patrzy na świat przez bardzo grube okulary, przez które obraz jest bardzo zniekształcony, ale dzięki tej deformacji może mówić więcej.”

61. Komunikat dla uczestników Konkursu Poetyckiego Na Początku Było Słowo

Informujemy uczestników Konkursu Poetyckiego „Na Początku Było Słowo”, że ze względu na bardzo dużą liczbę zgłoszeń termin ogłoszenia wyników musi zostać przesunięty, ponieważ aby dokładnie zapoznać się z wszystkimi pracami i rzetelnie je ocenić, jury konkursowe potrzebuje większej ilości czasu. Prosimy o wyrozumiałość i cierpliwość oraz o śledzenie kolejnych ogłoszeń. Przewidywana data ostatecznego rozstrzygnięcia to 3 kwietnia 2019 r.